1# Informacje

Dzisiaj czysto informacyjnie.

• Notka o władzy chyba jeszcze trochę się przesunie. Temat trudny, a po drodze napatoczył się fantastyczny temat o syndromie wydanej książki. Tak czy inaczej, plany na kolejne notki są i mam zamiar je systematycznie realizować
• Założyłam nowego bloga o moich rękodziełach – gdyby ktoś był zainteresowany to – Od bieli po czerń
• Zmieniłam miejsce  Niebieskiego notesa – chcę również spróbować (tak, to chyba najlepsze określenie) trochę bardziej pozgłębiać Świat Dysku. Więcej informacji znajdziecie tutaj.
• O moich planach pisarskich możecie poczytać na Dariuszu – liczę, że nie urwiecie mi za to głowy.

A tak z innej beczki, pisanie pracy magisterskiej mnie dobija. Jak nad nią siedzę, to zabiera mnóstwo czasu, a jak nad nią nie siedzę, to wpadam w panikę, bo nad nią nie siedzę. Muszę coś z tym w końcu zrobić.

Ojej…

Z prawdziwym szokiem zerknęłam dzisiaj na statystyki bloga – okazało się bowiem, że w ciągu tych kilku dni odwiedziło go więcej osób, niż przez te wszystkie lata działalności. Już nawet nie wspominając o ilości napisanych komentarzy!

Jestem w kompletnym oszołomiona!

Jakaś część mnie – ta bardziej stanowcza i pedantyczna – dźga mnie w bok, coby wiecie pisać takie rozsądne wypowiedzi, które analizują dogłębnie zjawiska i wysuwają rozsądne wnioski, ale to chyba za mądre jak dla mnie XD I człowiek nie mógłby wylewać tych wiader emocji oraz frustracji co mu leży na wątrobie. Nieeee, kompletnie nie byłoby frajdy XD

W najbliższym czasie postaram się napisać notkę na temat władzy. Właściwie delikatnie musnąć temat, bo jest on rozległy jak rzeka i ma więcej warstw niż ogry… znaczy się cebula!

Zobaczymy jak wyjdzie.

Na koniec podsumowując aferę forumową – niby sprawa się skończyła, a ciągle wracają echa a czasem echa ech – i chociaż nie ma żadnej wojny między Mirriel a Alchemią słowa i nie chcę, żeby takowa była, to jakoś tak skojarzył mi się “Romeo i Julia” Szekspira i pojawiła się taka Wizja:

Dwa wielkie portale w uroczym Internecie,
Równie słynące z bogactwa i chwały,
Co dzień odwieczną zawiść odnawiały,
Obywatelską krwią broczyły dłonie.
Lecz gdy nienawiść pierś ojców pożera,
Fatalna miłość dzieci ich jednoczy [...]

To kto podejmuje się pisania o wielkiej miłości, która ostatecznie połączy dwa portale XD

Co porabiam, leniuchując

Nie za bardzo wiem, o czym mogłabym wam dzisiaj opowiedzieć. Święta rozpuściły mnie jak dziadowski bicz, tak że nie przeczytałam jeszcze – jest maleńka szansa, że może jednak! – potrzebnych tekstów na egzamin, który jest już za pasem, a na plik z tekstem nawet nie zerknęłam. Myślałam, żeby opowiedzieć wam coś więcej o Moim Najbardziej Niezrozumianym FF czy też może Najbardziej Nieudanym FF, jak kto woli interpretować, albo o tekście Sposób, który jest delikatnym muśnięciem bardzo, bardzo trudnego i intrygującego tematu, ale prawdę powiedziawszy nie mam dzisiaj nastroju. Opowiem więc wam o tym jak spotkałam jak spotkałam Żula i Nostaglia Critic.

Musicie wiedzieć, że choć bardzo to dziecinne, to uwielbiam wszelkie parodie pastwiące się nad serią Zmierzch. Moim zdaniem, jeśli ten tekst nadaje się do czegoś, to zdecydowanie do pastwienia. Gorsze są tylko Rozkoszne Noce, które służyły mi za poważną inspirację do pisania sceny Humbelina/Severus w Weekend w Hogwarcie i długo po nich nie mogłam dojść do siebie. Grzebiąc po Youtube natknęłam się na kilka naprawdę interesujących rzeczy. Między innymi: to, to czy to. Prawda jest jednak taka, że nawet te urocze filmiki nie równają się z recenzjami Żula (Bum reviews) – Zmierzch. W swojej normalnej wersji, czyli pod nickiem Nostalgia Critic (pojawia się również z seria filmików, gdzie występuje jako ThatManWithTheGlasses) uchronił mnie przed oglądaniem tak koszmarnego filmu jak Pokój (The room), Batman i Robin czy wreszcie Samotny w ciemności (Alone in the Darkness). Jeśli tylko lubicie taki humor i macie podobny gust do niego, to absolutnie polecam. Jeśli nie, to cóż – I remember, so you don’t have to!